Marcel Hopman heeft geen iDinges… Hij zit wel op Twitter en Linkedin. Volgens hem draait het allemaal om veranderingen in de manier van denken en doen, privé en op het werk. Plaats en tijdonafhankelijk werken, social networks, zelf achter informatie aangaan. Al die dingen deden we toen we studeerden, maar leerden we vliegensvlug af toen we 9-to-5 gingen werken…
Waar werk je en wat doe je?
Ik werk bij DG-OBR (Directoraat-Generaal Organisatie en Bedrijfsvoering Rijk) van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (minBZK). Daar houd ik me bezig met vraagstukken rond de organisatie van het Rijk en dan vooral de vraag hoe wij de shared services strategie van het Rijk verder kunnen vormgeven.
Op welke manier ben jij actief als ambtenaar 2.0?
Eigenlijk zie ik mezelf helemaal niet als een uitgesproken voorvechter van het 2.0-denken. Ik vind het leuk om in mijn werk nieuwe vragen te stellen, als de bestaande antwoorden niet (meer) blijken te werken. Andersom kunnen nieuwe oplossingen leiden tot geheel nieuwe vraagstukken. De ontwikkelingen rond Open Data zijn daar een mooi voorbeeld van.
Heb je een voorbeeld uit je eigen werk?
Volgens mij is het beleidswerk de afgelopen decennnia wezenlijk veranderd. Er is een tijd geweest dat beleidsambtenaren status en gezag konden ontlenen aan de kennis waar zij over beschikten. Toen ik vorig jaar gedetacheerd was bij Verkeer en Waterstaat verzuchtte een collega: “We zijn alleen maar bezig om stomme ideeën van BZK terug te tennissen”. Volgens mij is dat de spijker op de kop: het gaat er vandaag de dag niet meer om een goede beleidsnota te schrijven op basis van een briljant idee. Beleidswerk draait erom belangrijke stakeholders en mensen met kennis van zaken met elkaar in contact te brengen. Noem het crowdsourcen, niet het faciliteren van beleidsontwikkeling. Maar volgens mij is dat waar het om gaat.
Hoe 2.0 is jouw organisatie?
Er zijn dingen aan het veranderen. Absoluut. Maar bij grote organisaties gaat dat altijd wat langzaam.Veel collega’s hebben wel twitteraccounts, maar dan wel afgeschermd en eigenlijk zetten ze er ook niets op. Vraag me dan af of ze wel tweets van anderen lezen, of zich alleen ooit hebben aangemeld. Leuk is in elk geval het experiment. DG-OBR werkt momenteel aan DWR (Digitale Werkplek Rijk). Het plan is om een soort beleidscampus rond het Binnenhof te realiseren; de rijkswerkplek en Het Nieuwe Werken. In het kader daarvan is DG-OBR nu met eigen medewerkers ook aan het experimenteren met flexwerken. Dat gaat nog niet van harte: collega’s die worden weggestuurd, boekenkasten met analoge kennis die worden gekoesterd.
Waar zou een 2.0 manier van werken meerwaarde hebben ?
Onlangs probeerde ik een collega uit te leggen dat ik de uren die ik op kantoor doorbreng, vooral zie als indirecte uren. Wanneer ik als medewerker van DG-OBR iets wil bereiken binnen het Rijk, moet ik dat niet doen met eigen collega’s, maar contact houden met collega’s van andere onderdelen van het Rijk. Horen wat er speelt, ideeën ontwikkelen en samen uitwerken. Uren die ik met OBR-collega’s doorbreng zijn dus uren die ik ook had kunnen doorbrengen met collega’s van andere departementen of om thuis mails te versturen, stukken uit te werken enzovoorts. Het concept van sturen op productiviteit of indirecte uren lijkt voor veel beleidsmedewerkers in Den Haag nog ongebruikelijk.
Welke tip zou je andere ambtenaren 2.0 mee willen geven?
Een vriend werkt bij de TU Eindhoven. Een paar jaar geleden hadden zij als running gag de tekst “kill the dinosaurs” in de sig(nature) onderaan hun email. Dat vind ik nu een ludieke oproep om van de dinosaurussen in een organisatie af te komen. Early adopters zijn er wel – maar hoe zit het met de achterblijvers? Wat doen we daarmee?
Ik hoop dat ik hiervoor mijzelf op de creativiteit van het ambtenaar 2.0-netwerk kan beroepen. Wie heeft voor mij suggesties?
{ 0 reacties }
Comments on this entry are closed.