Een agrarische man of vrouw houdt niet van flauwekul, immers: “de varkens motten vreten en het hooi moet van ut land”. Toch zoekt Jeroen Vis naar de ouderwetse gezelligheid van de jaarmarkt, waar de laatste nieuwtjes en kennis gedeeld werden. Die warme sfeer van toen wil hij terugbrengen via “een modern internetcafé zonder boerenbontkleedjes op tafel”. Wel met vraag en antwoord, de laatste nieuwtjes en vooral een netwerk van mensen met een gezicht.
Waar werk je en wat doe je?
Ik ben Jeroen Vis en werk voor het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV) in Den Haag. Veel mensen hebben goede, leuke ideeën voor een duurzamere wereld. Hun energie werkt aanstekelijk. Het geeft mij richting in mijn werk bij LNV. Binnen het team Strategie van de directie Natuur, Landschap en Platteland houd ik me bezig met strategische ontwikkelingen op het platteland.
Op welke manier ben jij actief als ambtenaar 2.0?
Mijn rol als “strateeg” is de ontwikkelingen in de samenleving te lezen en die duiding te geven voor de beleidsvelden van LNV. Juist de transitie naar een netwerkmaatschappij vereist dat je op een andere manier met de samenleving gaat communiceren. Ik zie de mogelijkheden en ook de noodzaak om als overheid actief te zijn op het web. Ik probeer in mijn dagelijkse activiteiten daaraan uitvoering te geven en probeer ook anderen daarvoor enthousiast te maken. Of dat ambtenaar2.0 is, interesseert me niet zo. Ik blog (te weinig), ik twitter en probeer mensen over deze ontwikkelingen na te laten denken.
Heb je een voorbeeld uit je eigen werk?
Mijn ervaringen met de ontwikkeling van het Kennisnetwerk Vitaal Platteland. In mijn eerdere blogs op het Ambtenaar 2.0 netwerk heb je al kunnen lezen wat het doel van het kennisnetwerk is. Het gaat er vooral om mensen weer in staat te stellen hun ervaringen en vragen met elkaar te delen, zonder dat daar altijd onderzoekers of beleidsmakers tussen zitten. Dus, een van aanbod naar vraaggericht kennisnetwerk. Een zich nog ontwikkelend netwerk Guus en de samenwerking met organisaties in de regio’s, zijn hiervan het resultaat. Binnenkort starten we met een hands-on leertraject “web 2.0 en platteland”. Ik probeer ook een web 2.0-manier van werken in mijn omgeving toe te passen en mijn directe collega’s daarmee te besmetten.
Hoe 2.0 is jouw organisatie?
Mijn directie blinkt niet uit in deze ontwikkeling: Het is misschien wel interessant, maar andere prioriteiten zijn belangrijker. Ik merk op, dat veel mensen het niet door hebben dat deze drukte zichzelf in stand houdt. Web 2.0-mogelijkheden bieden je tools om hier mee om te gaan en ruimte te creëren. Zowel in je werk als in je hoofd. Aandacht voor het nieuwe werken lijkt zich te ontwikkelen, maar een LNV-kanaal op YouTube is nog een paar bruggen te ver, terwijl zelfs de paus er al eentje heeft …
Waar zou een 2.0 manier van werken meerwaarde hebben ?
Consultatie van en samenwerking met burgers om tot effectiever beleid te komen. Dit heeft het gevolg dat mensen hun eigen verantwoordelijkheid kunnen nemen en dat wij daaraan bijdragen. De kloof tussen overheid en maatschappij wordt kleiner en wij kunnen ons richten op beleid dat er toe doet!
Welke tip zou je andere ambtenaren 2.0 mee willen geven?
Maak ruimte in je werk voor vernieuwing, maar koppel het wel aan je hoofdtaak. Zoek elkaar op om te leren en geef het goede voorbeeld. Ik kom er steeds meer achter dat er geen kunst van het delen (lees: bloggen) is. Je moet het gewoon doen! Het gaat er niet altijd om dat je een doorwrochte boodschap hebt, of een punt moet maken of meer van dat soort edele doelen. “Typerdetiep” van je af wat jij denkt dat op dat moment nuttig is. Anderen bepalen zelf wel of dat dan ook zo is. Was het niet goed, dan haal je het weer weg. Ik nodig jullie gewoon uit om vaker en sneller zo aan de slag te gaan.
(Mogelijk) gerelateerde artikelen:
- Lid van de week 32: Patrizia Schiozzi
- Lid van de week 40: Gaby Sadowski
- Lid van de week 52: Bart van der Meij
- Lid van de week 4: Anita Smit
- Lid van de week 37: Betty Feenstra
{ 0 reacties }
Comments on this entry are closed.