Het internet der dingen

Afgelopen zomer stond er op ReadWriteWeb een serie over het Internet der Dingen, volgens hen één van de vijf belangrijkste trends voor internet in 2009. De serie ging in op de effecten die deze ontwikkelingen kan hebben op marketeers, accountants en consumenten. De categorieën die ik niet tegen kwam zijn ambtenaren en de overheid. Sindsdien puzzel ik dan ook op de mogelijkheden voor de overheid. Puzzel je mee?

Wat is het Internet der Dingen?

Volgens ReadWriteWeb is het Internet der Dingen een netwerk van objecten die verbonden zijn met internet, en van diensten die interactie met deze objecten kunnen aangaan. Technologieën als RFID, sensoren en smartphones liggen volgens ReadWriteWeb ten grondslag aan het Internet der Dingen.

Om te illustreren wat ReadWriteWeb bedoelt met het Internet der Dingen een voorbeeld uit een interview met Tim Berners-Lee. Wat kan er met een telefoon met internetconnectie?

I can give a URI to my phone [...] also the company that made it can give a URI to the model of the phone. They can also put online all the specs of the phone, and then I can make a link to say that my phone is an example of that product. So now any system which is dealing with me and has access to that data will be able to figure out the sorts of things I can do with my phone, which actually is really valuable.

Product managers en marketeers

Wanneer commerciële producten zijn verbonden met het internet levert dat nieuwe functionaliteiten en marketing mogelijkheden op. ReadWriteWeb ziet vier categorieën voordelen voor product managers en marketeers:

1. Informatie over het gebruik van dingen:
   Wanneer het product verbonden is met internet is het in theorie mogelijk om het gebruik door de consument te volgen. Denk daarbij aan informatie als: Hoe vaak wordt een ding gebruikt? Hoe lang wordt een ding gebruikt? Welke functionaliteiten worden het meest gebruikt? Etc. Of dit in de praktijk ook mogelijk is zal onder andere afhangen van privacywetgeving. Aan de andere kant kan korting de consument ook verleiden om zijn data te verstrekken;
2. Brand management:
   In combinatie met personalisering (ook een van de vijf trends van 2009 volgens ReadWriteWeb) kan de verbinding van producten met het internet een schat aan marketing informatie opleveren. Bijvoorbeeld: hoe gebruikt een consument je product, en wat zegt hij/zij erover op sociale netwerksites;
3. Software as a Service:
   Met een internetverbinding kan de software in een product geactualiseerd worden, zodra er een update is. Dus niet alleen je pc, laptop of netbook, maar ook de nieuwste software voor je mobiele telefoon of harddisc recorder;
4. Klantenservice:
   Volgens ReadWriteWeb een gebied waar een ware revolutie zal plaatsvinden als gevolg van het Internet der Dingen. Als producent kun je in real time problemen via internet oplossen, waarbij je zeer gedetailleerde informatie beschikbaar hebt. Ook kun je tips geven aan de consument op basis van de wijze waarop het ding gebruik wordt.

Kortom voor producenten en retailers opent het Internet der Dingen een heel scala aan nieuwe mogelijkheden. Waarbij er wel hobbels zullen zijn op het gebied van privacy en gebruiksvriendelijkheid.

Accountants

Aan de hand van een artikel van McKinsey legt ReadWriteWeb uit wat de mogelijkheden van het Internet der Dingen zijn voor accountants en boekhouders. Volgens McKinsey geeft internet-connectie van dingen bedrijven de mogelijkheid om efficiënter de waarde van hun producten en diensten te bepalen met behulp van real time data. Zoals McKinsey uitlegt:

Goods and services that self-monitor can be sold in much finer slices and much more efficiently. Rather than buy a product outright, or sign a long-term service contract, sensors can track actual usage, enabling customers to pay only for what they consume or even the value they receive. In some cases, what was once a weighty capital expenditure is transformed into a lighter-weight operating expense, when products are transformed into services.

(…)

…auto insurance companies now are experimenting with networked sensors installed in cars that allow them to price insurance based on actual driving behaviors (such as distance, speed, and where the car is driven) rather than blunter demographic characteristics (such as age or where a customer resides).

Hetzelfde model kun je toepassen op het eigendom van een auto. Waarom zou je een auto willen bezitten, als je je kan abonneren op een auto die er is als je hem nodig hebt? Ook in Nederland zijn er verschillende partijen die dit model aanbieden.

ReadWriteWeb waarschuwt dat deze business modellen een potentieel negatief effect kunnen hebben op consumenten. Bijvoorbeeld wanneer een consument woont in een deel van de stad met meer criminaliteit, waardoor de verzekeringspremies omhoog gaan. Dat kan er toe leiden dat consumenten het als een oneerlijk beprijzingsmodel zien. Aan de andere kant: dit model is in Nederland deels al realiteit. Toen ik nog een auto had was mijn autoverzekering goedkoper in Wageningen dan in Rotterdam.

Tot slot wijst ReadWriteWeb op de mogelijke impact van RFID op ketenbeheer.

Consumenten

ReadWriteWeb wijst er in het stuk over de impact op consumenten op dat er een zeer zwarte kant zit voor consumenten aan het Internet der Dingen. Zoals in een recent Wired UK artikel wordt gesteld:

How naked will your personal preferences be to advertisers when your entire digital-TV remote-control clickstream is merged with your web-browsing history, your storecard and email data, records of all your movements via face-recognition cameras and radio frequency identification tags, and maps of your mobile phone’s signals? Even if you are determined to resist such data-led manipulation of your deepest desires, how do you know that this vast pool of information will not leak out or be used against your own interests, perhaps by a health insurer or a future employer?”

Een opponent tegen RFID van het eerste uur is Katherine Albrecht, die in 2002 al in een artikel vooor Consumers Against Supermarket Privacy Invasion and Numbering schreef:

Though many RFID proponents appear focused on inventory and supply chain efficiency, others are developing financial and consumer applications that, if adopted, will have chilling effects on consumers’ ability to escape the oppressive surveillance of manufacturers, retailers, and marketers. Of course, government and law enforcement will be quick to use the technology to keep tabs on citizens, as well.

De auteur van ReadWriteWeb is optimistischer en ziet RFID en het Internet der Dingen als een techniek die meer goeds dan slechts zal brengen voor consumenten. In een eerder artikel geeft Henry Holtzman, Chief Knowledge Officer van het MIT Media Lab, echter al aan dat veiligheid en privacy twee belangrijke aandachtspunten voor de toekomst van het Internet der Dingen zijn.

Internet der Dingen en de overheid

En dan nu de grote vraag: Wat kunnen we als overheid en ambtenaren met het Internet der Dingen?

Een van de makkelijkste opties die ik kan verzinnen voor het Internet der Dingen en de overheid zijn bruggen, wegen en dijken die zelf gaan aangeven dat ze onderhoud of versterking nodig hebben. De eerste zeedijk voorzien van sensoren is inmiddels ook al gepland bij de Eemshaven.

Wellicht dat een weg in de toekomst ook rechtstreeks door kan geven aan de navigeerapparatuur in auto’s waar files staan, of waar de luchtkwaliteit zo slecht is dat alleen de schoonste auto’s nog over een baanvak heen mogen zonder extra heffing.

Er zijn echter vast meer mogelijkheden voor de overheid, zonder in het zwarte scenario van Katherine Albrecht te belanden. Een idee? Laat het achter in de commentaren.

(Mogelijk) gerelateerde artikelen:

1. Open Koffie: wat betekent mobiel internet voor de overheid?
2. De naam van je organisatie op internet, deel 2
3. Actiepunten voor een overheid 2.0, deel 2: Op internet
4. Wat gebeurt er op internet?
5. Werken op internet. Moet kunnen toch?

Getagged als: internet, internet der dingen, Katherine Albrecht, McKinsey, mobiel internet, ReadWriteWeb, RFID, sensoren, Tim Berners-Lee

{ 11 reacties }