De ambtenaar 2.0 is jong, maakt handig gebruik van allerlei internettools, van diverse moderne communicatiemiddelen, gebruikt alle nieuwe gadgets, is de hele dag online, is een jobhopper, vindt vergaderen zooo 1.0, is mobiel en heeft een meganetwerk. Dacht je dat? Welnee, de échte ambtenaren 2.0 die ik tegenkom hebben een heel ander profiel!
Jong
De ambtenaar 2.0 is niet zo heel erg jong. Eind dertig, veertiger, misschien wel nog ouder. Regelmatig zie ik jonge mensen binnenkomen die goede ideeën hebben en aanpakkers zijn. Spreek je ze een paar maanden later dan hebben ze geen tijd meer, zijn druk met overleggen en moeten zoveel doen … Tijd om die nieuwe ideeën in praktijk te brengen, of om contact te zoeken met de omgeving is er niet. Ze zijn opgegaan in het meubilair lijkt het wel. Heet dat adaptatiegedrag? Je werkt aan je carrière als je druk bezig bent?
De ambtenaar 2.0 kan juist goed met zijn tijd om gaan. Reflectie is een wezenlijk onderdeel van zijn werk. Hij gaat naar een overleg als hij weet dat hij een bijdrage heeft en dat zijn deelname een verschil maakt.
Gadgets en tooltjes
De ambtenaar 2.0 is ook niet iemand die altijd de nieuwste tooltjes en gadgets in huis haalt. Hij is wel geïnteresseerd in mogelijkheden, maar het hoeft niet allemaal vandaag. De Ambtenaar 2.0 vraagt zich af: Wat kan ik gebruiken in mijn werk, wat past bij mij, wat voegt het toe aan m’n werk, werkt het echt goed? Het moet natuurlijk wel zo gebruikersvriendelijk zijn dat ook collega’s ermee overweg kunnen en het moet morgen niet verouderd zijn.
Jobhopper
Is een ambtenaar 2.0 zoveel aan het netwerken om de leukste klussen te vinden? Ook al niet. De ambtenaar 2.0 weet namelijk wat zijn talenten zijn, weet waar zijn hart ligt. Hij heeft een expertisegebied ontwikkeld, weet dat hij daarop te vinden is en wil dat ook. Ik sprak laatst een jonge ambtenaar die bewust koos om niet op internet actief te zijn. Hij vond zijn werk niet leuk en wilde in de toekomst niet aangesproken worden op deze klus. Het stof van de zoektocht naar werk en ambitie moet wat neergedaald zijn om ambtenaar 2.0 te zijn. Voor sommige mensen is dat al vroeg duidelijk, maar de meesten hebben er wel een paar jaar voor nodig.
Het profiel van de ambtenaar 2.0
Wat is het profiel van de ambtenaar 2.0 dan wel? Naar mijn idee is het iemand die een goede organisatiesensitiviteit heeft, politiek bewust is, hart voor het vak heeft, bewust gekozen heeft om ambtenaar te zijn. Hij is van nature een verbinder van mensen, een netwerker. Hij is beslist geen nerd of whizzkid. Hij is communicatief vaardig. Een groot verschil met de traditionele ambtenaar is dat de ambtenaar 2.0 kiest voor zichtbaarheid. Het is geen grijze ambtenaar, hij heeft kleur. Je weet wat je aan ‘m hebt, hij laat zien hoe hij werkt, met wie en waarom. En onderscheidende kenmerken als man/vrouw, stad/platteland, autochtoon/allochtoon zijn voor de ambtenaar 2.0 niet relevant omdat dit soort onderscheid deel is van ieders wezen.
Hoe ziet de ambtenaar 2.0 er volgens jou uit?
(Mogelijk) gerelateerde artikelen:
- EZ en Ambtenaar 2.0
- Startbijeenkomst Adviseursnetwerk Ambtenaar 2.0
- Tweede druk voor het boek Ambtenaar 2.0
- Open Koffie 14 juni: samen werken aan de Handreiking Ambtenaar 2.0
- Machiavelli was een ambtenaar 2.0
{ 8 reacties }
{ 8 reacties }
Goede profielschets en inderdaad goede observatie. Je zou er van uit kunnen gaan dat de ambtenaar 2.0 jong is (heeft wel een jong imago dat 2.0), maar wat je constateert is dat het juist de meer ervaren ambtenaar is die eigen keuzes heeft kunnen en durven maken. Jonge ambtenaren maken zich snel de mores van de overheid eigen aan de hand van de ‘ervaren’ ambtenaar. Zelf kom ik uit het bedrijfsleven en waar ik het meest aan moest wennen bij de overstap naar de overheid is de hoeveelheid tijd die aan (niet altijd effectief) vergaderen wordt besteed en de hoeveelheid stukken die geproduceerd worden, al dan niet solistisch of met een beperkte groep medewerkers (steeds dezelfde) en dat de informatie nauwelijks toegankelijk is voor derden.
In het bedrijfsleven gaat het meer om efficiëncy dus als er al vergaderd wordt dan is daar een duidelijke reden voor en informatie is makkelijk toegankelijk (heeft ook te maken met overlevingsdrang). Dat is de reden dat ik starters zelden aanraad om bij de overheid te beginnen.
Als nieuwbakken ambtenaar die de bedrijfsleven ervaring mist weet je al snel niet beter. Ook wordt duidelijk gemaakt binnen de organisatie dat de carriere via het management-pad verloopt, dus dat brengt ook snel focus aan in je carriere als je vooruit wil. Cursussen richten zich ook met name op het inhoudelijke vlak en de mores van de organisatie en niet op het efficiënt werken. In mijn ogen zou ‘lifehacking voor ambtenaren’ standaard deel moeten uitmaken van het cursusaanbod.
Het gaat inderdaad niet om de gadgets en tools, maar voor de netwerkende ambtenaar is het wel handig om middelen tot zijn of haar beschikking te hebben die het netwerken ondersteunen. Bij toekenning van deze middelen wordt vaak gekeken naar hierarchie.
In mijn ogen zouden aspecten als: lef en moed om mores van organisaties te doorbreken, kritische houding over de standaard werkwijze (kunnen we dit niet slimmer aanpakken, wie moet erbij betrokken worden etc.), over organisatie-grenzen heen kijken (niet in hokjes denken), ook onderdeel moeten uitmaken van de profielschets van een ambtenaar 2.0.
Hallo Marie-Louise,
leuk artikel, dat aansluit bij de bevindingen in verschillende recente onderzoeken en blogs, o.a. het bekende Twitteronderzoek door de 15-jarige scholier Matthew Robson, waaruit blijkt dat jongeren nauwelijks Twitteren maar dat de aanhangers inderdaad onder de ouderen gezocht moeten worden. Maar wat betekent dit nu? Anders werken oftewel Het Nieuwe Werken is niet alleen gericht op meer kennisdeling en samenwerking maar ook opgezet om straks als bedrijf beter aan te sluiten bij de belevingswereld van een internetjongere, zeg maar Gen X. En als deze jongeren zo meteen bij onze organisaties komen werken, blijven ze dan toch buiten de ‘ouderen’ netwerken en vinden ze niet de werkomgeving die ze gewend zijn? En betekent dit ook dat Ambtenaar 2.0 deze jongeren niet bereikt? En als dat zo is, wat zouden we dan moeten doen qua inzetten van communicatieweb20-middelen en veranderingen van gedrag om hen alsnog te verbinden met A20?
Marie Louise, leuke blog die aan het denken zet, je laatste alinea spreekt zeer aan. Volgens mij gaat het vooral om “passie voor de publieke zaak” en de genoemde zichtbaarheid, verbindende en communicatieve eigenschappen. Mbt de opmerking van Anne-marie, ik ben niet zo bang dat Ambtenaar 2.0 de jongeren niet bereikt, we gebruiken gelukkig meer instrumenten als Twitter.
Hallo Marie Louise, natuurlijk eens met wat je schrijft. Vooral getriggerd door de woorden verbinder, netwerker met hart voor de zaak. Jammer toch dat veel managers van 40-50 zich nog laten afschrikken en in eerste instantie angst hebben voor bloggende, hyvende, you tubende medewerkers. Angst is immers een slechte raadgever. Nu zitten veel ambtenaren (zeker bij locale overheden) het liefst solistisch achter hun bureau te bedenken wat goed is voor de burger. Laten we vooral met elkaar jong van geest blijven en proberen en leren van en met elkaar.
Goed artikel, net de juiste lengte om de discussie te starten (ik had zoiets van.. is dit het? maar dan moet je natuurlijk zelf aan de slag).
Naar mijn idee heb je twee soorten ambtenaren 2.0. De dromer en de doener. De dromer droomt over 2.0 en ziet van alles om zich heen gebeuren, heeft ook wel goede ideeën en ziet kansen voor zichzelf en voor zijn/haar organisatie. Alleen zet de dromer zijn ideeën niet om in acties. Dat kan zijn vanwege tijdgebrek, angst om te falen, geldgebrek (niet echt een issue) mislukte ideeën uit het verleden, of simpelweg omdat hij het leuker vindt om te dromen dan te doen.
De doener doet ook echt wat. Hij onderneemt waar de dromer nadenkt. Voor hem niet ideeën, maar initiatieven. Via zijn netwerk haakt hij de juiste mensen aan en probeert hij hen te enthousiasmeren voor zijn initiatief. Beter één initiatief in de wolken dan tien in je hoofd. Hij probeert klein te beginnen en als iets succesvol is, dan gaat hij verder. De doener maakt graag iets nieuws, het is niet erg als het elders al eens is opgezet en het dan te vertalen naar je eigen organisatie/omgeving.
Dromers en doeners zijn denk ik andere typen. Het ligt enerzijds in je aard, maar misschien zijn dromers wel jonge ambtenaren die zoals je schrijft door ‘adaptatiegedrag’ geen initiatieven durven te ondernemen in of buiten hun organisatie en daar past web 2.0 dan ook niet. De complexe klussen in hun werk zorgen er voor dat ze geen ruimte in hun hoofd hebben om ideetjes om te zetten in acties.
Doeners zijn wellicht mensen met meer ervaring (zowel levenservaring als werkervaring). Die kennen meer mensen, kennen het klappen van de zweep, hebben vaak verandertrajecten meegemaakt etc. Mogelijk zijn ze ook meer ervaren in het plannen van hun werkzaamheden, waardoor ze meer tijd hebben om 2.0-ideeën om te zetten in 2.0-initiatieven.
Breng die dromers en doeners bij elkaar en dan kunnen er mooie dingen gebeuren!
P.S. waar ik ‘hij’ schrijf, bedoel ik natuurlijk ook ‘zij’
Leuk artikel. ga het doorsturen naar collega’s.
Wat betreft ‘dromers’ en ‘doeners’. Wie heeft ervaring in verbinden daarvan. Ervaring met het verder brengen van geslaagde experimenten? Met het overtuigen van managers (die voor geld moeten zorgen), die helaas nog geen idee hebben waar je het over hebt. Met het opbouwen van een netwerk binnen je eigen organisatie?
Ik heb verandertrajecten genoeg gedaan en geloof in opbouwen van onderop, maar het moment dat de top van de lijn enthousiast wordt en gaat sturen op moet wel komen…
Wie vindt het leuk om daar eens over te praten?
Misschien iets om een aparte discussie over te starten op http://forum.ambtenaar20.nl ?
Hoi Marie Louise,
Ik denk wel dat je gelijk hebt. Het is namelijk trial and error wat betreft de middelen. Van alles uitproberen wat werkt en wat niet werkt en kijken waar mogelijkheden zitten die bij jou passen. Het gaat om de communicatie die moet goed zijn en de manier waarop moet ondersteunend zijn maar het is van ondergeschikt belang.
Mooi hoor de overheid in verandering, niet vanwege een reorganisatie maar omdat er nieuwe middelen ontstaan en daar een antwoord op gevonden moet worden. Spannend tijden!
Comments on this entry are closed.